ထူးျမတ္ေသာ ၀ိေသသမ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ၀ါဆိုလ =================================

ထူးျမတ္ေသာ ၀ိေသသမ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ၀ါဆိုလ ================================= လြန္ေလၿပီးေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆ဝဝ ခန္႔က မဟာ သကၠရာဇ္ ၁ဝ၃ ခုႏွစ္ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္ ျမတ္ဘုရား ရွင္သည္ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူသည္။ စမၼစၾကာတရားေတာ္ကို ေဟာၾကားျခင္းျဖင့္ သံဃာရတနာ၊ တရားရတနာမ်ား စတင္ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ေၾကာင့္ ဓမၼေန႔ ႏွင့္ သံဃာေန႔မ်ားအျဖစ္ တြဲလ်က္ပူေဇာ္ဖြယ္ရာျဖစ္၏။ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကို အိႏၵိယ ႏုိင္ငံ ဗာရာဏသီျပည္ မိဂဒါဝုန္ေတာ၌ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔ ညေနခ်မ္းအခ်ိန္တြင္ ပဥၥဝဂၢီငါးဦးတို႔အား ဘုရားအျဖစ္ကို ဝန္ခံခဲ့ၿပီး ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကို ေဟာၾကားေလသည္။ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္သည္ သစၥာေလးပါးတရားကို ညႊန္းဆိုေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေဒသနာျဖစ္၍ ပိဋကတ္သံုးပံုအႏွစ္ခ်ဳပ္တရားဟု ဆိုထိုက္ပါသည္။ ဓမၼ စၾကာတရားေတာ္၏ အႏွစ္ကို သံုးသပ္ၾကည့္ပါက လမ္းစဥ္ႏွစ္ခုကို ေတြ႕ရမည္ျဖစ္၏။ ကာမသုခလိက ႏုေယာေဂါ၊ အတၱကိလ မထာႏုေယာေဂါကို ေရွာင္ၾကဥ္ ေရးႏွင့္ မဇၩိမပဋိပဒါလမ္းစဥ္မွန္၊ သီလမဂၢင္သံုးပါး၊ သမာဓိမဂၢင္သံုးပါး၊ ပညာမဂၢင္ႏွစ္ပါးကို က်င့္ေဆာင္ရန္ တို႔ျဖစ္၏။ သစၥာေလးပါးတရားေတာ္ကို သိျမင္ေစရန္ ေဟာၾကားေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဝါဒ၏ တိက်ခိုင္မာေသာ တရားသေဘာတို႔ကို ေတြ႕ျမင္ႏိုင္၏။ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔၏ ထူးျမတ္ေသာ လကၡဏာတို႔ကား- ပဋိသေႏၶတည္ေသာေန႔ တုသိတာနတ္ျပည္၌ ''ေသတေကတု'' ဟုအမည္ရွိ ေသာ အေလာင္းေတာ္နတ္မင္းအား နတ္ျဗဟၼာအေပါင္း တို႔က ညီညာစြာစု႐ံုးလ်က္ အမိဝမ္းၾကာတိုက္၌ ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူရန္ ေတာင္းပန္ေသာေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္ျခင္း။ ေတာထြက္ေတာ္မူေသာေန႔ မဟာသကၠရာဇ္ ၉၇ ခုႏွစ္ ဝါဆိုလျပည့္ တနလၤာေန႔ တြင္ နိမိတ္ႀကီးေလးပါးျမင္ေတာ္မူၿပီး ဘုရားျဖစ္ရန္ အလို႔ငွာ သက္ေတာ္ ၂၉ ႏွစ္တြင္ ေတာထြက္ေတာ္မူ ေသာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္ျခင္း။ ဓမၼစၾကာေဟာၾကားသည့္ေန႔ မဟာသကၠရာဇ္ ၁ဝ၃ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ သမၼာသေဗၺာဓိဥာဏ္ရရွိေတာ္မူခဲ့၍ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရား စင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ေတာ္မူခဲ့ျခင္း၊ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီး မဟာ ေဗာဓိပင္အနီးတြင္ သတၱဌာနဖလသမာပတ္ျဖင့္ ခ်မ္းသာ စြာ သီတင္းသံုးေတာ္မူခဲ့သည္။ ဝါဆိုလဆန္း ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ သဟမၸဟိျဗဟၼာမင္း၏ ေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္ တရားစတင္ေဟာၾကားရန္ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ရာ ေရွးဦးစြာ ဥ႐ုေဝလမွ တရားက်င့္ဖက္ ဆရာလည္း ျဖစ္ခဲ့ေသာ အာဠာရရေသ့ႏွင့္ ဥဒကရေသ့ ႏွစ္ဦးကို စတင္ေဟာၾကားရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ဆရာရေသ့ႏွစ္ဦးမွာ တစ္ဦးက ၇ ရက္၊ တစ္ဦးက ၁ ရက္ေစာ၍ ကြယ္လြန္ၿပီး အ႐ူပျဗဟၼာဘံုသို႔ေရာက္ေနၾက ၿပီး ျမတ္ဘုရား၏တရားနာၾကားခြင့္မရေတာ့ေပ။ မဟာသကၠရာဇ္ ၁ဝ၃ ခုႏွစ္ ဝါဆိုလဆန္း ၁၂ ရက္ ေန႔တြင္ ဗုဒၶဂယာမဟာေဗာဓိမွ ဗာရာဏသီျပည္ မိဂဒါ ဝုန္ေတာသို႔ တပည့္ေဟာင္းျဖစ္ေသာ ပဥၶဝဂၢီငါးဦးတို႔ အား ဓမၼစၾကာတရားေဟာၾကားရန္ ခရီးထြက္ခဲ့ပါ၏။ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔၊ စေနေန႔တြင္ မိဂဒါဝုန္ေတာသို႔ ေရာက္ ရွိခဲ့ၿပီး ထိုေန႔ညေနခ်မ္းအခ်ိန္အခါသမယတြင္ ပဥၥဝဂၢီ ငါးဦးတို႔အား''ေဒြေမဘိကၡေဝ'' အစခ်ီလ်က္ တရားဦးဓမၼ စၾကာကို စတင္မိန္႔ျမြက္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ေန႔ ျဖစ္၍ ထူးျမတ္ေသာေန႔ျဖစ္ျခင္း။ ဘုရားအျဖစ္ကိုဝန္ခံျခင္း ဓမၼစၾကာတရားတြင္ သစၥာဥာဏ္၊ ကိစၥဥာဏ္၊ တက ဥာဏ္ဟု ဆိုအပ္ေသာ ဥာဏ္ေတာ္သံုးပါးစီျဖစ္ၿပီး သစၥာ ေလးပါးတရားေတာ္ျဖစ္သည္။ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ ထို သို႔ ဥာဏ္ေတာ္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးျဖစ္ေပၚမလာခင္က လူ နတ္ျဗဟၼာသတၱဝါတို႔ကို ဘုရားျဖစ္ၿပီဟု ဝန္မခံေသးေပ။ ထုိဥာဏ္ေတာ္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးထင္ရွားျဖစ္ေပၚလာေသာ အခါမွသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱဝါတို႔ကို ငါဘုရားျဖစ္ၿပီဟု ဝန္ခံေတာ္မူေလသည္။ ထိုဓမၼစၾကာတရားေဟာၾကား ေသာေန႔မွာပင္ ဘုရားအျဖစ္ကို ဝန္ခံေတာ္မူေသာေန႔ ျဖစ္၍ ထူးျမတ္ေသာဝိေသသလကၡဏာျဖစ္ျခင္း။ တရားရတနာေပၚေပါက္ေသာေန႔ ျမတ္ဘုရားရွင္က ေဟာၾကားေသာ ဓမၼစၾကာတရား ေတာ္တြင္ကား သိအပ္ေသာတရား ဒုကၡသစၥာ၊ ပယ္အပ္ ေသာတရား သမုဒယသစၥာ၊ မ်က္ေမွာက္ျပဳအပ္ေသာတရား နိေရာဓသစၥာ၊ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ပြားမ်ားအပ္ေသာတရား မဂၢသစၥာ စေသာတရားရတနာ စတင္ေပၚေပါက္ေသာ ေန႔ျဖင့္ ထူးျမတ္ေသာ ဝိေသသကို ေဆာင္ေသာေန႔ျဖစ္ျခင္း။ သံဃာရတနာစတင္ေပၚေပါက္ေသာေန႔ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ အဆံုးတြင္ အရွင္ေကာ႑ညသည္ သစၥာေလးပါးသိျမင္ ေတာ္မူၿပီး ျမတ္ဘုရားရွင္၏ႏႈတ္ေတာ္မွ ''ဧဟိဘိကၡဳ''ဟု မိန္႔ေတာ္မူလိုက္ရာ အရွင္ေကာ႑ညသည္ သပိတ္၊ သကၤန္းျပည့္စံုစြာျဖင့္ ရဟန္းျဖစ္ကာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ဝယ္ ေရွးဦးဆုံးသံဃာရတနာ စတင္ေပၚေပါက္ေသာေန႔ထူး ေန႔ျမတ္ျဖစ္ျခင္း။ ဧဟိဘိကၡဳစကားၾကားရေသာေန႔ အရွင္ေကာ႑ညသည္ ေရွးေရွးဘဝက သပိတ္၊ သကၤန္း၊ ပရိကၡရာ စသည္တို႔ လွဴဒါန္းခဲ့ေသာေက်းဇူး ေၾကာင့္ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္အဆံုးတြင္ ျမတ္ဘုရားရွင္၏ ႏႈတ္ေတာ္မွ ''ဧဟိဘိကၡဳ''ဟူေသာ စကားေတာ္ကို ျမတ္စြာ ဘုရား၏ သာသနာေတာ္၌ အဦးဆံုးစတင္ၾကားရေသာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္ျခင္း။ ပုထုဇဥ္ဘဝမွ အရိယာသူေတာ္စင္အျဖစ္ ကူးေျပာင္းေသာေန႔ ျမတ္ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ ဓမၼစၾကာ တရားေတာ္ကို ပဥၥဝဂီၢငါးဦးႏွင့္တကြ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္း တို႔ လြန္စြာႏွစ္သက္ၾကေပရာ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္အဆံုး တြင္ အရွင္ေကာ႑ညအပါအဝင္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ကုေဋ အတိုင္း အရွည္ရွိေသာ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔ သစၥာေလး ပါးသိျမင္၍ ပုထုဇဥ္ဘဝမွ အရိယာသူေတာ္စင္မ်ားအျဖစ္ သို႔ ကူးေျပာင္းခြင့္ၾကံဳေသာေန႔ျဖစ္ျခင္း။ တန္ခိုးျပာဋိဟာျပေသာေန႔ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ မိနတ္သား အား ေက်းဇူးဆပ္အဘိဓမၼာတရားေဟာၾကားၿပီး တာဝတႎ သာနတ္ျပည္၌ ခုနစ္ဝါေျမာက္ ဝါဆိုေတာ္မူျခင္းျဖစ္သည္။ မဟာသကၠရာဇ္ ၁ဝ၉ ခုႏွစ္ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္ တာ ဝတႎသာနတ္ျပည္သို႔ ၾကြေတာ္မမူမီ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ ဆန္႔က်င္ဘက္ တိတၱိေခါင္းေဆာင္ ပုရာဏကႆပႏွင့္ တန္ခိုးၿပိဳင္၏။ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ က႑ဥယ်ာဥ္မွဴး လွဴဒါန္းေသာ သရက္သီးကုိဘုဥ္းေပး၍ တန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ အပင္ေပါက္ေစသည္။ ထိုသရက္ျဖဴပင္ရင္း၌ ဘုရားရွင္ သည္ ေရမီးအစံုစံုတို႔ျဖင့္ တန္ခုိးျပာဋိဟာျပေတာ္မူၿပီး မယ္ေတာ္နတ္သားအား အဘိဓမၼာတရား ေဟာၾကားရန္ တာဝတႎသာနတ္ျပည္သို႔ ၾကြေတာ္မူေသာေန႔ျဖစ္ျခင္းဟူ ေသာ ထူးျမတ္ေသာ ဝိေသသလကၡဏာမ်ားျဖင့္ ျပည့္စံု ေသာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဤကား ဝါဆိုလ၏ ထူးျမတ္သည့္ အေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္သည္ကား သစၥာတရားေလးပါး ကို အေျခခံၿပီး ပကတိအတိုင္း မွန္ကန္ေသာ တရားျဖစ္ ၍ သစၥာေလးပါးတရားဟုေခၚအပ္၏။ (၁) ဒုကၡသစၥာ (၂) သမုဒယသစၥာ (၃) နိေရာဓသစၥာ (၄) မဂၢသစၥာ ဤသစၥာတရားေလးပါးကား လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ႏွင့္ သိပၸံဆိုင္ရာ ေျမာ္ျမင္မႈကို လမ္းဖြင့္ေပး သကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္။ တိတိက်က်ျပဳလုပ္ရန္ ခက္ခဲသည့္ အယူအဆမ်ားကို လံုးဝမရွိေစဘဲ လြတ္လပ္စြာေတြးေခၚ ႏုိင္မႈကို အဓိကထားသည့္ တရားေတာ္ျမတ္ျဖစ္သည္။ ပရမတ္သစၥာတရားအေပၚ ျမတ္ဘုရားရွင္ခ်ဥ္းကပ္႐ႈျမင္ ပံုသည္ သိပၸံနည္းက်ျခင္းျဖစ္သည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ ေကာင္း စြာေလ့လာသိျမင္ရျခင္းမရွိေသးသမွ် မည္သည့္ အယူ အဆကိုမွ် လက္မခံေသးရန္ တပည့္သာဝကမ်ားအား သြန္သင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ပုထုဇဥ္ဟူသမွ်သည္ လူ႔ေဘာင္ေလာက၌ မိမိတို႔ ေန႔ စဥ္ၾကံဳေတြ႕ေနရေသာ ကိစၥအဝဝကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အစြန္းက်ျခင္းမ်ားကို တတ္ႏုိင္သမွ် ေရွာင္ရွားၾကရမည္။ အလယ္အလတ္ႏွလံုးသြင္းကာ ရွစ္ပါးေသာက်င့္စဥ္မ်ား အတိုင္း ေကာင္းျမတ္စြာျပဳက်င့္ျခင္းကို တန္ဖိုးထားၾကရ မည္။ သို႔မွသာလွ်င္ ေလာကုတၱရာေကာင္းက်ဳိးကို မရ ေသးမီကာလအတြင္း ေလာကီေကာင္းက်ဳိးကို ခံစားရရွိ ႏုိင္ၾကပါလိမ့္မည္။ သာယာဝေျပာေသာ ေလာကီေကာင္းက်ဳိးကိုရရန္ လူ တိုင္းသည္ စားဝတ္ေနေရး၊ လူမႈေရးအရပ္ရပ္တို႔တြင္ ေၾကာင့္ၾကစိုးရိမ္မႈမရွိ၊ ပင္ပန္းမႈမရွိ၊ လိုခ်င္တပ္မက္လြန္း ျခင္းမရွိ၊ ႏွိပ္စက္ညႇင္းပမ္းအႏုိင္က်င့္ျခင္းမရွိ၊ မနာလို ဝန္တိုျခင္းမရွိ၊ ဝင့္ဝါေမာ္ၾကြားျခင္းမရွိ၊ လူတိုင္းသည္ မည္ သည့္လူမႈကိစၥမ်ဳိး၌ျဖစ္ေစ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္မႈရွိ ၾက၏။ မွ်တညီညြတ္မႈရွိၾက၏။ ေက်နပ္ေရာင့္ရဲမႈရွိၾက၏။ ဤသည္ကား ဝါဆိုလျပည့္ေန႔က ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္၏ အေျခခံအဂၤါရပ္မ်ား ျဖစ္ေပ သတည္း။ ၀ိႆဇၨက(ပဲခူး)