မျငိမ္းခ်မ္းခဲ့ေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာၾကီး၏ ေနာက္ဆုံးခရီး (၂)

မျငိမ္းခ်မ္းခဲ့ေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာၾကီး၏ ေနာက္ဆုံးခရီး (၂) ဦးသန္႔ ၏ ရုပ္ကလာပ္ကုိ က်ဴိ ကၠဆံ ကြင္းျပင္ၾကီးတြင္ ၄ ရက္ခန့္.ထားရွိစဥ္အတြင္း ႏူိင္ငံျခားသံတမန္ မ်ား အပါအ၀င္ ရဟန္းရွင္လူ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာတုိ့က လာေရာက္ဂါ၀ရ ျပဳ ခဲ့ၾကေပသည္။ ရုပ္ကလာပ္ကုိ သျဂိဳလ္ရာ သတ္မွတ္ထားသည့္ ဒီဇင္ဘာ ၅ ရက္သုိ့ ေရာက္ရွိလာခဲ့ေပျပီ။ ရန္ကုန္ရွိ တကၠသုိလ္ ေကာလိပ္ အသီးသီးမွ ေက်ာင္းသားမ်ားက စ်ာပန ေကာ္မီတီကုိ ဖဲြ႔စည္းခဲ့ၾကျပီး စ်ာပနကုိ စနစ္တက် လုိက္ပါပုိ႔ေဆာင္ႏူိင္ေရးအတြက္ ဘတ္စ္ကားမ်ား ငွားရမ္းရရွိႏူိင္ရန္ အလုိ႔ငွာ ကုန္းလမ္းပုိ႕ေဆာင္ေရး ဌာနသုိ့ ခ်ည္းကပ္ခဲ့ၾကသည္။ သုိ့ေသာ္ မထင္မွတ္သည္တုိ့ကား ျဖစ္ခဲ့ေပျပီ။ မိမိတုိ႔ေက်ာင္းအလုိက္ စနစ္တက် လုိက္ပါ ပုိ႔ေဆာင္ႏူိင္ေရးအတြက္ လုံးပမ္းခဲ့ၾကေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအား အစုိးရမွ မည္သည့္ ယာဥ္ကုိမ် မငွားရဟူေသာ အမိန္႔ေၾကာင့္ ငွား၍ မျဖစ္ေၾကာင္း ေနရာတုိင္းမွ ယဥ္ေက်းစြာ ျငင္းဆုိခဲ့ၾကသည့္ အျဖစ္ပင္။ သုိ႔အတြက္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ရန္ကုန္ ၀ိဇၨာ ႏွင့္ သိပၸံတကၠသုိလ္မွ က်ဴိ ကၠဆံ ကြင္းအထိ လမ္းေလ်ာက္ခ်ီတက္ၾကရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၾကေပျပီ။ တကၠသုိလ္ ေကာလိပ္ အသီးသီးမွ ေက်ာင္းသားမ်ားက စုရပ္ျဖစ္ရာ ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္သုိ့ ေနရာအသီးသီးမွ တဖဲြဖဲြ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသုိလ္မွ ေက်ာင္းသားမ်ားက စုရပ္သုိ့ ဂ်စ္ကား သုံးေလးစီးျဖင့္ ေလာ္စပီကာမ်ား သယ္၍ ေရာက္ရွိလာၾကရာ အသင့္ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားက ၀မ္းသာျမဴ းတူးစြာ ေအာ္ဟစ္အားေပးခဲ့ၾကသည္။ ထုိကဲ့သုိ့ ေက်ာင္းသားမ်ား ျမဴ းတူးရႊင္ျပေနရျခင္းမွာ အျခားေလးနက္ေသာ အေၾကာင္းတရပ္လည္း ရွိေပေသးသည္။ အျခားေတာ့မဟုတ္၊ ေသြးစြန္းခဲ့ရသည့္ ၁၉၆၂ ဂ်ဴ လုိင္ (၇) ရက္ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ယခုကဲ့သုိ့ ျပန္လည္ စုစည္းခြင့္ ရခဲ့ျခင္းသည္ ပထမဆုံး အၾကိမ္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။ ေက်ာင္းသားမ်ားက ခ်ီတက္ရာ လမ္းတေလ်ာက္တြင္ ေလာ္စပီကာမွတဆင့္ လူထုၾကီးအား ယခုကဲ့သုိ႔ ခြင့္ေတာင္းပန္ၾကားခဲ့ေပသည္။ "ေလးစားရပါေသာ ရပ္မိရပ္ဖမ်ားခင္ဗ်ား၊.ကၩန္ေတာ္တုိ့ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာၾကီး ဦးသန္႔အား ဂါ၀ရျပဳ ရန္ ႏွင့္ သူ၏ ေနာက္ဆုံးခရီးအား လုိက္ပါ ပုိ႕ေဆာင္ႏူိင္ရန္ သြားေရာက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ" လမ္းတေလ်ာက္ရွိ လူထုၾကီးကလည္း ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ ေကာင္းခ်ီးေပးၾကကာ အေဖ်ာ္ေရ မ်ား ကမ္းလွမ္းခဲ့ၾကသည္။ ေနလည္ ၁၂ နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလး တြင္ ေက်ာင္းသားမ်ား က်ဴိကၠဆံကြင္းသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္။ ပူျပင္းလွေသာ မြန္းတည့္ ေနေရာင္ေအာက္တြင္ ေခၩးဒီးဒီးက်ေနၾကေသာ္လည္း မမႈမထားႏူိင္ပဲ သတိအေနအထားျဖင့္ လြမ္းသူပန္းေခြခ်ကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး တရားရွင္ၾကီးအား ျငိမ္သက္စြာ ဂါ၀ရ ျပဳ ခဲ့ၾကသည္။ သံဃာေတာ္မ်ားက ေရစက္ခ် အမ်ေ၀၍ ပရိတ္တရားမ်ား ရြတ္ဖတ္ သရဇၨယ္ ေနခုိက္တြင္လည္း ျငိမ္သက္စြာ တရားနာယူခဲ့ၾကသည္။ လာေရာက္ၾကေသာ လူထုၾကီးေၾကာင့္ ဖုန္တေထာင္းေထာင္း ထေနသည့္ ကြင္းျပင္ၾကီးေအာက္တြင္ အကာအရံမဲ့စြာျဖင့္ ကမၻာတ၀ွမ္းကားေလးစားတန္ဘုိးထားခဲ့ေသာ ႏူိင္ငံက်က္သေရေဆာင္ သားေကာင္းသားျမတ္ၾကီး ၏ ရုပ္ၾကြင္း လဲေလ်ာင္းေနသည့္ ျမင္ကြင္းကုိ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္လုိက္ၾကရေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖုိ့ ရင္ထဲတြင္ ဆုိ႔ႏွင့္လာၾကသည္။ ထုိ့အျပင္ အစုိးရမင္းမ်ားထံမွ လြမ္းသူ ပန္းေခြကေလး တခုမ်ပင္ ေရာက္မလာသည့္ အျဖစ္ေၾကာင့္လည္း ေဒါသမ်ား အလိပ္လုိက္ အလိပ္လုိက္ ထြက္ေပၚလာကာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဘာအတြက္ ဒီလုိ ျပစ္စလက္ခတ္ စီစဥ္ရသလဲ ဟူေသာ ေမးခြန္းမ်ား အခ်င္းခ်င္း လက္တုိ့ ေမးျမန္းကုန္ၾကေပျပီ။ ေက်ာင္းသားမ်ားအၾကား မေက်နပ္မႈမ်ားက တေျဖးေျဖး ျပင္းထန္လာကာ အေျခအေနမ်ားက တင္းမာလာလ်က္ရွိသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ေဒါသကုိ မထိမ္းႏူိင္ေသာ ေက်ာင္းသားအခ်ဴိ .မွ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဖခင္ၾၾကီး ျမႈပ္ႏွံံဘုိ့ ဂူဗိမာန္ တခု ဖန္တီးၾကမယ္။ က်ဴ ပ္တုိ႔ ဒါကုိ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၾကရမယ္ဟု ေအာ္ဟစ္လုိက္ၾကရာမွ ကမၻာ့ေခါါင္းေဆာင္ၾကီး တဦးျဖစ္ခဲ့ေသာ ဗမာ့သားေကာင္းၾကီးအား ေႏွာင္းလူတုိ့ အတုယူ.ေလးစားတန္ဘုိး ထားတတ္ရန္ ထုိက္တန္ေသာ ဂူ ဗိမာန္ၾကီးတခု တည္ေဆာက္ ထားရွိမွသာ သင့္ေတာ္ေပမည္ဟု ေက်ာင္းသားမ်ား သေဘာေပါက္လာခဲ့ၾကသည္။ အဆုိပါ အေရး အထေျမာက္ရန္ ေက်ာင္းသားမ်ားက မိမိတုိ႔ဘာသာ လုံ႔လထုတ္ၾကမွသာ ျဖစ္မည္ဟု ထုိေနရာမွာပင္ တညီတညြတ္တည္းဆုံးျဖတ္လုိက္ၾကေတာ့သည္။ HSW (ဆက္လက္ ေဖၚျပ ပါမယ္) မျငိမ္းခ်မ္းခဲ့ေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာၾကီး၏ ေနာက္ဆုံးခရီး (၂) ဦးသန္႔ ၏ ရုပ္ကလာပ္ကုိ က်ဴိ ကၠဆံ ကြင္းျပင္ၾကီးတြင္ ၄ ရက္ခန့္.ထားရွိစဥ္အတြင္း ႏူိင္ငံျခားသံတမန္ မ်ား အပါအ၀င္ ရဟန္းရွင္လူ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာတုိ့က လာေရာက္ဂါ၀ရ ျပဳ ခဲ့ၾကေပသည္။ ရုပ္ကလာပ္ကုိ သျဂိဳလ္ရာ သတ္မွတ္ထားသည့္ ဒီဇင္ဘာ ၅ ရက္သုိ့ ေရာက္ရွိလာခဲ့ေပျပီ။ ရန္ကုန္ရွိ တကၠသုိလ္ ေကာလိပ္ အသီးသီးမွ ေက်ာင္းသားမ်ားက စ်ာပန ေကာ္မီတီကုိ ဖဲြ႔စည္းခဲ့ၾကျပီး စ်ာပနကုိ စနစ္တက် လုိက္ပါပုိ႔ေဆာင္ႏူိင္ေရးအတြက္ ဘတ္စ္ကားမ်ား ငွားရမ္းရရွိႏူိင္ရန္ အလုိ႔ငွာ ကုန္းလမ္းပုိ႕ေဆာင္ေရး ဌာနသုိ့ ခ်ည္းကပ္ခဲ့ၾကသည္။ သုိ့ေသာ္ မထင္မွတ္သည္တုိ့ကား ျဖစ္ခဲ့ေပျပီ။ မိမိတုိ႔ေက်ာင္းအလုိက္ စနစ္တက် လုိက္ပါ ပုိ႔ေဆာင္ႏူိင္ေရးအတြက္ လုံးပမ္းခဲ့ၾကေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအား အစုိးရမွ မည္သည့္ ယာဥ္ကုိမ် မငွားရဟူေသာ အမိန္႔ေၾကာင့္ ငွား၍ မျဖစ္ေၾကာင္း ေနရာတုိင္းမွ ယဥ္ေက်းစြာ ျငင္းဆုိခဲ့ၾကသည့္ အျဖစ္ပင္။ သုိ႔အတြက္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ရန္ကုန္ ၀ိဇၨာ ႏွင့္ သိပၸံတကၠသုိလ္မွ က်ဴိ ကၠဆံ ကြင္းအထိ လမ္းေလ်ာက္ခ်ီတက္ၾကရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၾကေပျပီ။ တကၠသုိလ္ ေကာလိပ္ အသီးသီးမွ ေက်ာင္းသားမ်ားက စုရပ္ျဖစ္ရာ ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္သုိ့ ေနရာအသီးသီးမွ တဖဲြဖဲြ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသုိလ္မွ ေက်ာင္းသားမ်ားက စုရပ္သုိ့ ဂ်စ္ကား သုံးေလးစီးျဖင့္ ေလာ္စပီကာမ်ား သယ္၍ ေရာက္ရွိလာၾကရာ အသင့္ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားက ၀မ္းသာျမဴ းတူးစြာ ေအာ္ဟစ္အားေပးခဲ့ၾကသည္။ ထုိကဲ့သုိ့ ေက်ာင္းသားမ်ား ျမဴ းတူးရႊင္ျပေနရျခင္းမွာ အျခားေလးနက္ေသာ အေၾကာင္းတရပ္လည္း ရွိေပေသးသည္။ အျခားေတာ့မဟုတ္၊ ေသြးစြန္းခဲ့ရသည့္ ၁၉၆၂ ဂ်ဴ လုိင္ (၇) ရက္ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ယခုကဲ့သုိ့ ျပန္လည္ စုစည္းခြင့္ ရခဲ့ျခင္းသည္ ပထမဆုံး အၾကိမ္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။ ေက်ာင္းသားမ်ားက ခ်ီတက္ရာ လမ္းတေလ်ာက္တြင္ ေလာ္စပီကာမွတဆင့္ လူထုၾကီးအား ယခုကဲ့သုိ႔ ခြင့္ေတာင္းပန္ၾကားခဲ့ေပသည္။ "ေလးစားရပါေသာ ရပ္မိရပ္ဖမ်ားခင္ဗ်ား၊.ကၩန္ေတာ္တုိ့ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာၾကီး ဦးသန္႔အား ဂါ၀ရျပဳ ရန္ ႏွင့္ သူ၏ ေနာက္ဆုံးခရီးအား လုိက္ပါ ပုိ႕ေဆာင္ႏူိင္ရန္ သြားေရာက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ" လမ္းတေလ်ာက္ရွိ လူထုၾကီးကလည္း ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ ေကာင္းခ်ီးေပးၾကကာ အေဖ်ာ္ေရ မ်ား ကမ္းလွမ္းခဲ့ၾကသည္။ ေနလည္ ၁၂ နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလး တြင္ ေက်ာင္းသားမ်ား က်ဴိကၠဆံကြင္းသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္။ ပူျပင္းလွေသာ မြန္းတည့္ ေနေရာင္ေအာက္တြင္ ေခၩးဒီးဒီးက်ေနၾကေသာ္လည္း မမႈမထားႏူိင္ပဲ သတိအေနအထားျဖင့္ လြမ္းသူပန္းေခြခ်ကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး တရားရွင္ၾကီးအား ျငိမ္သက္စြာ ဂါ၀ရ ျပဳ ခဲ့ၾကသည္။ သံဃာေတာ္မ်ားက ေရစက္ခ် အမ်ေ၀၍ ပရိတ္တရားမ်ား ရြတ္ဖတ္ သရဇၨယ္ ေနခုိက္တြင္လည္း ျငိမ္သက္စြာ တရားနာယူခဲ့ၾကသည္။ လာေရာက္ၾကေသာ လူထုၾကီးေၾကာင့္ ဖုန္တေထာင္းေထာင္း ထေနသည့္ ကြင္းျပင္ၾကီးေအာက္တြင္ အကာအရံမဲ့စြာျဖင့္ ကမၻာတ၀ွမ္းကားေလးစားတန္ဘုိးထားခဲ့ေသာ ႏူိင္ငံက်က္သေရေဆာင္ သားေကာင္းသားျမတ္ၾကီး ၏ ရုပ္ၾကြင္း လဲေလ်ာင္းေနသည့္ ျမင္ကြင္းကုိ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္လုိက္ၾကရေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖုိ့ ရင္ထဲတြင္ ဆုိ႔ႏွင့္လာၾကသည္။ ထုိ့အျပင္ အစုိးရမင္းမ်ားထံမွ လြမ္းသူ ပန္းေခြကေလး တခုမ်ပင္ ေရာက္မလာသည့္ အျဖစ္ေၾကာင့္လည္း ေဒါသမ်ား အလိပ္လုိက္ အလိပ္လုိက္ ထြက္ေပၚလာကာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဘာအတြက္ ဒီလုိ ျပစ္စလက္ခတ္ စီစဥ္ရသလဲ ဟူေသာ ေမးခြန္းမ်ား အခ်င္းခ်င္း လက္တုိ့ ေမးျမန္းကုန္ၾကေပျပီ။ ေက်ာင္းသားမ်ားအၾကား မေက်နပ္မႈမ်ားက တေျဖးေျဖး ျပင္းထန္လာကာ အေျခအေနမ်ားက တင္းမာလာလ်က္ရွိသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ေဒါသကုိ မထိမ္းႏူိင္ေသာ ေက်ာင္းသားအခ်ဴိ .မွ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဖခင္ၾၾကီး ျမႈပ္ႏွံံဘုိ့ ဂူဗိမာန္ တခု ဖန္တီးၾကမယ္။ က်ဴ ပ္တုိ႔ ဒါကုိ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၾကရမယ္ဟု ေအာ္ဟစ္လုိက္ၾကရာမွ ကမၻာ့ေခါါင္းေဆာင္ၾကီး တဦးျဖစ္ခဲ့ေသာ ဗမာ့သားေကာင္းၾကီးအား ေႏွာင္းလူတုိ့ အတုယူ.ေလးစားတန္ဘုိး ထားတတ္ရန္ ထုိက္တန္ေသာ ဂူ ဗိမာန္ၾကီးတခု တည္ေဆာက္ ထားရွိမွသာ သင့္ေတာ္ေပမည္ဟု ေက်ာင္းသားမ်ား သေဘာေပါက္လာခဲ့ၾကသည္။ အဆုိပါ အေရး အထေျမာက္ရန္ ေက်ာင္းသားမ်ားက မိမိတုိ႔ဘာသာ လုံ႔လထုတ္ၾကမွသာ ျဖစ္မည္ဟု ထုိေနရာမွာပင္ တညီတညြတ္တည္းဆုံးျဖတ္လုိက္ၾကေတာ့သည္။ HSW (ဆက္လက္ ေဖၚျပ ပါမယ္)