ျမန္မာတြင္မက ကမၻာပင္ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ ဗိုလ္မွဴးဗထူး

ျမန္မာတြင္မက ကမၻာပင္ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ ဗိုလ္မွဴးဗထူး ....................................... ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္ ၂၇ ရက္သည္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ကို စစ္ေၾကညာၿပီး တိုက္ခိုက္ခဲ့ေသာေန႔ ျဖစ္သည္။ ထိုရက္ မတိုင္မီ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္ ၈ ရက္တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ စစ္ေသနာပတိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းကို စစ္ေၾကညာကာ ေတာ္လွန္ တိုက္ခိုက္ခဲ့သူ စစ္ဗိုလ္တစ္ဦး ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ၎သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုသာမက ထိုစဥ္က အစိုးရ၏ အဓိပတိ ေဒါက္တာ ဘေမာ္အား လည္းေကာင္း၊ ဂ်ပန္ အာဏာပိုင္ မ်ားအား လည္းေကာင္း ေတာ္လွန္ေၾကာင္း တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ ေၾကညာသည္။ သူသည္ ျမန္မာျပည္ အစိုးရ ဆန္႔က်င္ေရး၊ ဗမာ့တပ္မေတာ္ ဆန္႔က်င္ေရး စာမ်ားကို အထက္ ျမန္မာျပည္တြင္ ျဖန္႔ေဝခဲ့သည္။ ၎၏ တပ္မ်ားကို အရပ္သား တပ္မေတာ္ အမည္တြင္ေစကာ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္ ၈ ရက္တြင္မႏၱေလး၊ စစ္ကိုင္း၊ ျမစ္ငယ္ ေဒသမ်ားတြင္ စစ္မ်က္ႏွာ ဖြင့္ကာ ဂ်ပန္တပ္မ်ားကို တိုက္ခိုက္သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္ ၁၈ ရက္တြင္ ေက်ာက္ဆည္မွ တစ္ဆင့္ ေက်ာက္ဆည္ အေရွ႕ဘက္ ၿမိဳ႕ႀကီး၊ ေရငံ စသည့္ ရွမ္းျပည္နယ္ရွိ ေဒသမ်ားကို စစ္ေၾကာင္းျဖန္႔ကာ တိုက္ခိုက္ရာ ေအာင္ပန္း၊ ကေလာႏွင့္ ျမင္းၾကာဒိုး နယ္မ်ားသို႔တိုင္ ေရာက္သည္။ သူသည္ အထက္ ျမန္မာျပည္ရွိ ဂ်ပန္တပ္မမ်ားကို ေနရာအႏွံ႔ ျဖန္႔ၾကက္ တိုက္ခိုက္ျခင္းျဖင့္ နာမည္ ႀကီးလာသည္။ ''ရဲေဘာ္တို႔ ငါတို႔ရဲ႕ တာဝန္က ရန္သူကို အဆံုးတိုင္ တိုက္ဖ်က္ ေခ်မႈန္းဖို႔ပဲ။ ငါတို႔က ရန္သူကို မေခ်မႈန္းရင္ ရန္သူက ငါတို႔ကို ေခ်မႈန္းမွာပဲ။ ဒီေတာ့ ရန္သူတိုက္လို႔ ေသရျခင္းထက္ ငါတို႔က ရန္သူကို သြားတိုက္ရင္း ေသရျခင္းက ပိုၿပီး ျမတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕ကိုသာ ဆက္လက္ တိုက္ခိုက္ရင္း အေသ ခံၾကပါ။ ေနာက္ဆုတ္ျခင္းျဖင့္ အေသ မခံၾကပါနဲ႔။ ရန္သူဟာ ေၾကာက္စရာ မေကာင္းပါဘူး။ ငါတို႔ အခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးညီၫြတ္မႈ မရွိတာသာ ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္တယ္'' ဟု စစ္ခ်ီတိုင္း၊ စစ္တိုက္တိုင္း ရဲေဘာ္မ်ားကို သူက ေျပာသည္။ သူသည္ စစ္ကို ကမူး႐ွဴးထိုး တိုက္ေနသူ အျဖစ္ ျမင္ႏိုင္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးအျမင္ မရွိသူ မဟုတ္ပါ။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ဦးတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း လွ်ဳိ႕ဝွက္စြာ က်င္းပေသာ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး ကြန္ဖရင့္တြင္ ပါတီ၏ စစ္ေရး ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး အျဖစ္ တက္ေရာက္၍ ေတာ္လွန္ေရး အစီအစဥ္မ်ား ျပဳလုပ္ရာ၌ အားႀကိဳးမာန္တက္ ေဆြးေႏြး ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ဖက္ဆစ္ကို တိုက္ခိုက္သည့္ လုပ္ငန္းသည္ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး၏ အေႏွာင့္အယွက္ ဟူသမွ်ကို ေခ်မႈန္းသည့္ အလုပ္ဟု ခံယူသူ ျဖစ္သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္ ၈ ရက္ ေတာ္လွန္ေရး စသည္မွ တိုက္ပြဲမ်ားကို ေရွ႕တန္းမွ မအိပ္မေန ကြပ္ကဲခဲ့ေသာ သူသည္ ရွမ္းျပည္နယ္ မီးမေလာင္ စခန္းတြင္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ျပန္ထကာ ေဝဒနာ ခံစားရသည္။ သူသည္ ငွက္ဖ်ားတက္လ်က္ႏွင့္ပင္ စစ္ခ်ီ မပ်က္ ရွိခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေအာင္ပန္းၿမိဳ႕ တယ္လူးစခန္း ေရာက္ေသာအခါ ငွက္ဖ်ားျဖင့္ လဲသည္။ ဇြန္ ၂ ရက္တြင္ သူ၏ လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲဝင္မႈ လုပ္ငန္းႀကီးကို စြန္႔ခြာ သြားရသည္။ သူေသခါနီးမွပင္ တိုက္ပြဲ မွတ္တမ္းကို စစ္သည္ တစ္ဦးအား ဖတ္ျပခိုင္း ေနခဲ့သည္။ သူေသၿပီးေသာ အခါ သူ႔အေၾကာင္း စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဗိုလ္တိုက္စိုးက ေရးခဲ့သည္။ ထိုစာအုပ္တြင္ သူ၏ ေတာ္လွန္ျခင္း ခံရသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက ဥေယ်ာဇဥ္ ေရးသားခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ ဥေယ်ာဇဥ္တြင္- ''ဗိုလ္ဗထူးသည္ နာမည္ႏွင့္ အထူး လိုက္မည့္သူ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ၎သာ ဆက္လက္ အသက္ရွင္ ေနေသးပါမူ ၎အတြက္ ေရွ႕တက္လမ္း မ်ားစြာ ရွိသည္ဟု ကြၽႏု္ပ္ ယံုၾကည္မိသည္။ သူသည္ အက်င့္ သိကၡာရွိသည္။ ဥာဏ္ရွိသည္။ သတၱိရွိသည္။ ဝီရိယရွိသည္။ သူ႔ကို ေကာင္းစြာ ေျမေတာင္ေျမႇာက္ ေပးလွ်င္ သူသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ သာမက ကမၻာတြင္ပါ ေက်ာ္ၾကားႏိုင္ေသာ စစ္ေခါင္းေဆာင္၊ စစ္သူရဲ ျဖစ္ႏိုင္၏။ သူသည္ ႏိုင္ငံေရးဘက္တြင္ မ်ားစြာ အေတြ႕အႀကံဳ မရွိလင့္ကစား သူ႔တြင္ ႏိုင္ငံေရး သေႏၶဥာဏ္ ရွိသည္ဟု ကြၽႏု္ပ္ ယူဆသည္။ အကယ္၍ အခြင့္အေရး ေကာင္းစြာ ရပါမူ ႏိုင္ငံေရးတြင္လည္း စြမ္းစြမ္းတမံ ျဖစ္လာ ႏိုင္မည္ဟု ကြၽႏု္ပ္ ထင္၏။ ဤမွ် အလားအလာ ရွိေသာ ဗိုလ္ဗထူးသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ႏွင့္ မရွိေတာ့ၿပီ။ သူသည္ ကမၻာႏွင့္ အႏွံ႔အျပားတြင္ အေရးပါ အရာေရာက္လုဆဲ ျဖစ္ေသာ အလုပ္သမား လူတန္းစားမွ ေပၚထြက္ လာခဲ့သည္။ သူသည္ သူကဲ့သို႔ အခြင့္အေရး မရွိေသာ အလားအလာ ရွိသူ အမ်ားအျပား ေပၚထြက္ ေစႏိုင္ေသာ လြတ္လပ္ေရးကို အလို ရွိခဲ့သည္။ ရွိသည့္ အတိုင္းလည္း လုပ္ခဲ့သည္။ စြန္႔ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ သူကား ေရတိမ္တြင္ နစ္ခဲ့သည္။ အကယ္၍ သူ႔ အစြမ္းသတိၱမ်ားကို မဟာမိတ္မ်ားသည္ ေသခ်ာစြာ ေတြ႕ႀကံဳရပါက အဂၤလိပ္ စစ္တပ္တြင္ သူရသတၱိအတြက္ အျမင့္ဆံုး (ဝိတိုရိယက ေရာစ္ေခၚ) ဆုတံဆိပ္ကို ရမည္မွာ မလြဲဟု ထင္မိ ေတာ့သည္။ အမွတ္(၄) အဂၤလိပ္ တပ္မႀကီးမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မစ္ဆာဘီ ေျပာျပခ်က္အရ ဆိုလွ်င္ ဗိုလ္မွဴး ဗထူး၏ နာမည္ႏွင့္ ဂုဏ္သတင္းကို လန္ဒန္ ေဂဇက္တြင္ ခ်ီးက်ဴး ေဖာ္ျပမည္ဟု ေျပာခဲ့သည္။ ဤမွ် စြန္႔စား တိုက္ခိုက္ ခဲ့ေသာ ဗိုလ္ဗထူးသည္ တိုက္ခိုက္ရာတြင္ ဘာမွ မထိခိုက္ဘဲ ငွက္ဖ်ားေရာဂါႏွင့္ က်ဆံုး ရသည္မွာ ေရတိမ္တြင္ နစ္ျခင္းသာ ျဖစ္ေတာ့သည္။ လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံႀကီးတြင္ ဗိုလ္ဗထူး ကဲ့သိုိ႔ စစ္သူရဲမ်ဳိး ေပၚေပါက္ခဲ့မူ ဤကဲ့သို႔ ေရတိမ္တြင္ ေသဆံုးျခင္းမ်ဳိး ရွိမည္ မဟုတ္ေပ။ ဤကဲ့သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကို အစြမ္းကုန္ ေတာ္သည့္ ဆရာဝန္၊ အစြမ္းကုန္ ေကာင္းသည့္ ေဆးမ်ားျဖင့္ ကုသ ေပးေပလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ စစ္သူရဲမ်ားႏွင့္ အျခားႏိုင္ငံ စစ္သူရဲမ်ား အစရွိသည္တို႔ကို ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ စခန္းတြင္ အစြမ္းကုန္ ႏိုင္ငံႏွင့္ အစိုးရ၏ အကူအညီကို ရႏိုင္ေသာ လြတ္လပ္ေရးကို ေမွ်ာ္မွန္းရင္း ဗိုလ္ဗထူး က်ဆံုးခဲ့ရ ရွာေလသည္။ က်န္ရစ္ေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသူ၊ ႏိုင္ငံသားတို႔ အဖို႔မွာမူ ဤ ဗိုလ္ဗထူးႏွင့္ အလားတူ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ေမွ်ာ္မွန္း ေတာင့္တခဲ့၍ လက္ငင္းအားျဖင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ေနထိုင္ေရး ကိုပါ ျမႇင့္တင္ ေပးမည့္ လြတ္လပ္ေရးကို အရယူျခင္း အားျဖင့္သာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ သူရဲေကာင္းမ်ားကို ပူေဇာ္ျခင္း အစစ္ မည္ေပ လိမ့္မည္။ ဗိုလ္ဗထူးသည္ ၎ မကြယ္လြန္မီ သူ၏ လက္ေရးျဖင့္ ေအာက္ပါ အစီရင္ခံစာကို ကြၽႏု္ပ္ထံ ပို႔ခဲ့ ေလသည္။'' ပံု ၊ေအာင္ဆန္း ဟူ၍ ေရးသား ခ်ီးက်ဴးခဲ့သည္။ ဗိုလ္ဗထူးက ၎၏ လက္ေရးျဖင့္ ေရးသားေပးပို႔ခဲ့ေသာ အစီရင္ခံစာတြင္ ၎ ေတာ္လွန္ေရး မစမီ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္ ၆ ရက္ ၁ နာရီ အခ်ိန္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထံသို႔ အိႏိၵယျပည္ ဝါယာလက္ စခန္းမွ တစ္ဆင့္ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္ ၈ ရက္တြင္ စတင္ တိုက္ခိုက္ေတာ့မည္ကို အေၾကာင္း ၾကားခဲ့ေၾကာင္း ပါရွိသည္။ ဗိုလ္ဗထူးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေတာ္လွန္ေၾကာင္း ေၾကညာျခင္းေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ မတ္ ၂၇ ရက္တြင္ ေအာက္ျမန္မာျပည္ ေတာ္လွန္ေရးကို မထိခိုက္ေတာ့သည့္ အျပင္ ဂ်ပန္တပ္မ်ား၏ ဒုတိယ အဆင့္ ျပန္လည္ တိုက္စစ္ဆင္ရန္ စီမံထားေသာ စစ္ပရိယာယ္သည္ လံုးဝ ပ်က္စီးသြားကာ အ႐ံႈးႀကီး ႐ံႈးၾကရသည္ဟု ဆိုသည္။ မဟာမိတ္ တပ္မ်ားသည္ ဗိုလ္ဗထူးတပ္ဖဲြ႕၏ ေတာ္လွန္မႈကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ အထက္ ျမန္မာျပည္ကို အလြယ္တကူ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းသည္ စစ္ေျမျပင္ မင္းတံုးစခန္းမွ ေန၍ ဗိုလ္မွဴး ဗထူးကို ဗိုလ္မွဴးႀကီး အဆင့္တိုးျမႇင့္ ခန္႔ထားေၾကာင္း အမိန္႔စာကို ထုတ္ျပန္ ခဲ့ေသာ္လည္း အဆက္အသြယ္ ခက္ခဲျခင္းေၾကာင့္ သူ က်ဆံုး သြားသည့္တိုင္ သိ မသြားႏိုင္ခဲ့ဟု ဆိုသည္။ သူေျပာခဲ့ေသာ ''ရန္သူဟာ ေၾကာက္စရာ မေကာင္းဘူး။ ငါတို႔ အခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးညီၫြတ္မႈ မရွိတာသာ ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္တယ္..''ဟူေသာ စကားမွာ ျမန္မာ တစ္မ်ဳိးသားလံုး အတြက္ မွတ္သားဖြယ္ရာ တစ္ခု အျဖစ္ ထာဝရ တည္ရွိေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ။